Trylogia kopenhaska

Tove dorasta w ubogiej rodzinie w robotniczej części Kopenhagi. Od początku wie właściwie dwie rzeczy: że świat ma wobec niej dość konkretny plan i że ona sama najchętniej zrobiłaby coś zupełnie innego. Chce pisać. Problem w tym, że bycie poetką nie znajduje się wysoko na liście rozsądnych zajęć przewidzianych dla dziewczyny z jej środowiska.

„Trylogia kopenhaska” prowadzi nas przez trzy kolejne etapy jej życia: dzieciństwo, młodość i dorosłość. Tove zaczyna publikować, wchodzi do świata literatury, zakochuje się, wychodzi za mąż, zostaje matką i stopniowo zdobywa życie, które kiedyś wydawało się całkowicie poza jej zasięgiem. Tyle że spełnianie marzeń okazuje się znacznie mniej uporządkowane, niż zazwyczaj wygląda to w opowieściach o sukcesie.

To także bardzo mocna historia o klasie społecznej. O tym, że można wyjść z miejsca, w którym się dorastało, ale ono niekoniecznie wychodzi z człowieka. Ditlevsen pokazuje awans społeczny bez specjalnego lukru: razem ze wstydem, poczuciem niedopasowania, pieniędzmi, których kiedyś nie było, i świadomością, że wejście do nowego świata nie oznacza automatycznie, że będzie się w nim czuło jak u siebie.

Jest tu również kobiece ciało, seks, małżeństwa, macierzyństwo, aborcja i nieustanne negocjowanie tego, ile własnego życia można właściwie zachować dla siebie. Ditlevsen nie próbuje być wzorową bohaterką swojej autobiografii. Bywa egoistyczna, zakochana, okrutna, zabawna, bezradna i bardzo świadoma własnych sprzeczności — i chyba właśnie dlatego tak dobrze się ją czyta.

Ostatnia część robi się znacznie ciemniejsza. W jej życiu pojawia się uzależnienie od opiatów, a historia kobiety, która przez lata konsekwentnie zdobywała coraz większą niezależność, zaczyna zamieniać się w opowieść o utracie kontroli. Bez wielkich deklaracji i bez romantyzowania autodestrukcji.

Będzie więc o ambicji, klasie, pisaniu, miłości, macierzyństwie, uzależnieniu i kobiecej niezależności — ale też o dość niewygodnym pytaniu: czy zdobycie życia, którego się chciało, oznacza w ogóle, że człowiek będzie umiał w nim być szczęśliwy. 🍷📚

💬 Czytasz z nami?
Dołącz do naszego Ala ma wino Bookclubu na Fable, gdzie dzielimy się wrażeniami, cytatami i kontynuujemy rozmowy także między spotkaniami.

👉 Dołącz do grupy Bookclubu na Fable